Ik las eens ergens dat je van een to-dolijsr naar een TADA!-lijst moet en dat je iedere dag opschrijft wat je hebt gedaan. Dat gaat me wat ver maar ik zet wel een krul achter dingen in mijn agenda die gelukt zijn, soms ook achter dingen als dat ik de kinderen van de bso moet halen die dag. Lijkt me nogal logisch dat dat gelukt is, maar goed, geeft toch weer goed gevoel 😂
Dankjewel, Ernst-Jan! Ik geniet echt van jouw posts, al vanaf lang geleden. Ik ben zelf net een Substack begonnen @DearMoneyletters voor mensen zoals ik die niet uit rijke gezinnen komen en die een beetje proberen die rare geldwereld te leren kennen zonder zichzelf te verliezen. Als mensenrechten activist en iemand met een lange carrière in social change zie ik zo ontzettend vaak hoe weinig we over geld praten in deze wereld en hoe ontzetten belangrijk is. Ik zou het super vinden als je het een keer zou kunnen lezen of misschien zelfs zou kunnen aanbevelen als je het mooi werk vindt?
Zeker fijn om dat wat je wil doen te plannen. Je agenda is eindig en een takenlijst niet. En uiteraard zijn er mensen die zich dan prima aan die planning houden. Het begroten van taken is zeker wijs.
Uit workshops en trainingen weet ik alleen dat velen, dus niet alleen Guido, van ons niet komen opdagen voor een afspraak met zichzelf en door roeien en ruiten gaan om een afspraak met een ander te halen. Dus plannen is niet snel de oplossing. Iemand iets beloven maakt het dan wel een echte taak maar is ook wel weer extra communicatie.
Ik denk dat taken plannen als je besluit ze te doen je te vatbaar maakt voor recency bias. Ik mis ook waarom je een taak inplant. Voor mij zou dat betekenen dat het in lijn is met de projecten waar ik die week aan wil werken of bij een van de rollen hoort die deze maand prio is. Een takenlijst als tussenstap vind ik handiger.
In een wekelijkse reflectie bepaal ik waar ik op hoofdlijnen gebaseerd op een projectenlijst en taken in TickTick die ik een keer wil doen aan wil werken en in een korte dagstart check ik of dat nog steeds een goed idee is. Dan bepaal ik wat ik wil doen, gebaseerd op de wekelijkse reflectie. Soms noteer ik dat in Obsidian bij de dagelijkse notitie maar meestal weet ik het dan wel. De takenlijst is meer een lijst met opties die ik alleen in de wekelijkse reflectie of dagstart erbij pak, verder zie ik die niet.
Ik vind Looman erg mooi daarover schrijven en ik denk niet dat hij bedoelt 'begin er mee en zie dan of het voor je werkt' maar echt je intuïtie volgen. Maar wie weet zit ik er naast.
Imho is een wekelijkse reflectiemoment van 15 a 30 minuten om tactisch te bepalen waar je zo'n beetje aan wil werken en een minuut of vijf elke ochtend genoeg om een takenlijst levend te houden en die niet te zien als een lijst die je ooit af wil krijgen maar als opties.
Leuk artikel, dank daarvoor. De manier waarop je met taken omgaat sluit sterk aan bij hoe wij het thuis doen — al gebruiken wij het niet voor werk, maar puur privé.
We werken met één gezamenlijke privélijst voor het gezin, met daarin categorieën en daarnaast een paar persoonlijke lijsten. Zo kunnen we gezinstaken delen, maar behoudt ieder ook overzicht over zijn of haar eigen dingen. Dat helpt enorm, zeker sinds we ouders zijn en “alles gedaan krijgen” geen realistisch uitgangspunt meer is.
Wat je beschrijft — taken zo snel mogelijk concreet plannen — doet me sterk denken aan Getting Things Done. Dat is een (inmiddels wat oudere) methode om todo-lijsten bij te houden, die vroeger zelfs heel fysiek was: met bakjes of postvakjes in huis waarin je alles tijdelijk “parkeerde”. In essentie lijkt jouw aanpak daar verrassend veel op, alleen zet jij taken direct in de agenda in plaats van op een lijst.
Het enige element dat daar voor mij nog naast bestaat, is een hele simpele inbox om gedachten even kwijt te kunnen. Bijvoorbeeld als ik in de auto zit en denk: oh ja, die moet ik nog even appen. Dan spreek ik het snel in of zet het met minimale moeite in de inbox. Doe ik dat niet, dan blijft die gedachte terugkomen en kost hij onnodig mentale ruimte. Door hem even te parkeren is mijn hoofd weer vrij, en kan ik er later bewust mee beslissen wat ik ermee doe.
Vervolgens neem je 1x per dag de inbox door en bepaal je of het relevant is en plan je het in. Of niet relevant en verwijder je het weer.
Wat ik zelf bewust heb overgenomen uit jou boek Intentioneel leven, is het wekelijkse herzien van mijn manifest en het bijhouden van een dankboek. Daar heb ik voor mezelf nog iets aan toegevoegd: elke week formuleer ik één concreet doel om die week net iets beter volgens mijn manifest te leven, en dat neem ik ook mee in mijn overzicht. Zo gebruik ik jouw methodiek en die combineer ik met de methode getting things done.
Het wekelijkse terugblikmoment van getting things done helpt me bovendien om bewuster keuzes te maken: iets uitstellen, of soms ook besluiten het simpelweg niet te doen. Ik noem dat wel eens gekscherend getting things not done.
Erg leuk om te merken hoeveel overlap er is, en hoe iedereen er toch zijn eigen draai aan geeft.
Je hebt taken die niet specifiek gebonden zijn aan een dag of tijd. Van die taken vind ik het fijn om deze op te kunnen pakken als het de (emotionele) tijd er voor is, ik gebruik hiervoor een lijst met dit soort taken die ik kan selecteren.
Ik zie dit niet helemaal zo zitten. Ik zou niet meer zonder takenlijst kunnen en willen. Een agenda vol met 10 minuten taken lijkt me verschrikkelijk.
Ik plan wel in mijn agenda todo lijst tijd. En in todoist zet ik ‘al’ mijn taken weg op datum en tijd. Ook fijn dat todoist sen koppeling heeft met mijn agenda. Dus deels komen we overeen. Maar ik vind een todoist zoveel fijner en sneller werken voor het invoeren van taken, het koppelen aan projecten, en inplannen van tijd. Daar komt geen agenda nog overheen voor mij.
Ik ben benieuwd hoe je omgaat met belangrijke, tijdrovende taken die gedurende de week duidelijk worden, die meestal ook urgentie hebben. Ben je dan niet constant aan het schuiven? En veel tijd kwijt aan plannen en schuiven?
Werkt inderdaad super om alles meteen in je agenda te zetten. Ik ben dit gaan doen na het lezen van het boek ‘Grip’. Maar ik ben ook altijd te optimistisch over hoeveel ik kan doen in een dag, dus goede tip om aan te passen hoeveel tijd iets werkelijk gekost heeft.
Ik heb lang Paul zijn tijdsurf methode toegepast. Vooral de ‘witjes’ om te voelen waar ik aan moet starten werkt lekker. Maar wanneer ik heel druk ben grijp ik toch terug op zure to do lijstjes.
ja, juist in drukke tijden, omdat ik dan de rust heb dat ik alleen maar naar m'n agenda hoef te kijken om te weten wat er moet gebeuren (en dat kan bijvoorbeeld ook een keer 's avonds doorwerken zijn). Die overzichtelijkheid zorgt dat ik geen stress ervaar over de onduidelijkheid die bij die drukke tijden vaak hoort.
Werkt inderdaad geweldig. Ik gebruik mijn todo lijst om dingen uit mijn hoofd te krijgen. Vervolgens planned mijn VA ze in mijn agenda en hoef ik alleen nog maar naar mijn agenda te kijken. Tel daar de app Huxe bij op en krijg aan het begin van de dag een overzicht van je mail, je agenda en je nieuws and you’re good to go.
To do lijstjes zijn bij mij ook altijd een verzamelbox van dingen die nog een keer moeten. Direct in de agenda inplannen doe ik ook, maar de ervaring leert dat er heel vaak dingen tussendoor komen die niet kunnen wachten. Dat maakt het dan wel lastig, zeker als je altijd overschat wat je kunt doen in een bepaalde tijd.
Precies dit. Dit jaar mee begonnen ipv altijd die lijst maar doorschuiven. Heb de to-do lijst overigens nog wel maar als 'inbox' voor wat er in m'n agenda moet.
Het resultaat is nu al veeel meer focus en minder frustratie van alle losse eindjes.
Ik gebruik bijna religieus Todoist. Alles staat erin, van werkdingen tot het huishouden. De weekmenu's, selfcare momenten en workouts. Ik weet van mezelf op welk moment van de dag ik fysiek actief of mentaal actief ben en daar zijn mijn dagen op ingericht. En als ik een taak om welke reden dan ook lang voor me uitschuif kijk ik of ik hem in verschillende hele kleine taken kan opbreken. Zo klein dat het bijna belachelijk wordt wanneer ik dat niet doe. Leuk om te lezen hoe jij werkt. Ik heb er toch weer wat interessante 'takes' uit meegenomen 😀
Om eens over na te denken: Stel dat ik super geïnteresseerd ben in je columns en graag iets van je wil leren, maar ik heb weinig geld en doe mijn boodschappen zeker niet bij AH. Wat zou de impact zijn als ik lees dat jij het heel amicaal met je buddy's hebt over de Appie?
Dan hoor ik er blijkbaar niet bij?
@Ernst-Jan, misschien kan je volgende uitdaging worden om je teksten altijd te checken op inclusiviteit?
Als chronische overschatter is dit voor mij ook een gamechanger geweest 👌
Ik las eens ergens dat je van een to-dolijsr naar een TADA!-lijst moet en dat je iedere dag opschrijft wat je hebt gedaan. Dat gaat me wat ver maar ik zet wel een krul achter dingen in mijn agenda die gelukt zijn, soms ook achter dingen als dat ik de kinderen van de bso moet halen die dag. Lijkt me nogal logisch dat dat gelukt is, maar goed, geeft toch weer goed gevoel 😂
Dankjewel, Ernst-Jan! Ik geniet echt van jouw posts, al vanaf lang geleden. Ik ben zelf net een Substack begonnen @DearMoneyletters voor mensen zoals ik die niet uit rijke gezinnen komen en die een beetje proberen die rare geldwereld te leren kennen zonder zichzelf te verliezen. Als mensenrechten activist en iemand met een lange carrière in social change zie ik zo ontzettend vaak hoe weinig we over geld praten in deze wereld en hoe ontzetten belangrijk is. Ik zou het super vinden als je het een keer zou kunnen lezen of misschien zelfs zou kunnen aanbevelen als je het mooi werk vindt?
Hier is de eerste voor context:
https://substack.com/@dearmoneyletters/p-165610216
Zeker fijn om dat wat je wil doen te plannen. Je agenda is eindig en een takenlijst niet. En uiteraard zijn er mensen die zich dan prima aan die planning houden. Het begroten van taken is zeker wijs.
Uit workshops en trainingen weet ik alleen dat velen, dus niet alleen Guido, van ons niet komen opdagen voor een afspraak met zichzelf en door roeien en ruiten gaan om een afspraak met een ander te halen. Dus plannen is niet snel de oplossing. Iemand iets beloven maakt het dan wel een echte taak maar is ook wel weer extra communicatie.
Ik denk dat taken plannen als je besluit ze te doen je te vatbaar maakt voor recency bias. Ik mis ook waarom je een taak inplant. Voor mij zou dat betekenen dat het in lijn is met de projecten waar ik die week aan wil werken of bij een van de rollen hoort die deze maand prio is. Een takenlijst als tussenstap vind ik handiger.
In een wekelijkse reflectie bepaal ik waar ik op hoofdlijnen gebaseerd op een projectenlijst en taken in TickTick die ik een keer wil doen aan wil werken en in een korte dagstart check ik of dat nog steeds een goed idee is. Dan bepaal ik wat ik wil doen, gebaseerd op de wekelijkse reflectie. Soms noteer ik dat in Obsidian bij de dagelijkse notitie maar meestal weet ik het dan wel. De takenlijst is meer een lijst met opties die ik alleen in de wekelijkse reflectie of dagstart erbij pak, verder zie ik die niet.
Ik vind Looman erg mooi daarover schrijven en ik denk niet dat hij bedoelt 'begin er mee en zie dan of het voor je werkt' maar echt je intuïtie volgen. Maar wie weet zit ik er naast.
Imho is een wekelijkse reflectiemoment van 15 a 30 minuten om tactisch te bepalen waar je zo'n beetje aan wil werken en een minuut of vijf elke ochtend genoeg om een takenlijst levend te houden en die niet te zien als een lijst die je ooit af wil krijgen maar als opties.
Hoi Ernst-Jan,
Leuk artikel, dank daarvoor. De manier waarop je met taken omgaat sluit sterk aan bij hoe wij het thuis doen — al gebruiken wij het niet voor werk, maar puur privé.
We werken met één gezamenlijke privélijst voor het gezin, met daarin categorieën en daarnaast een paar persoonlijke lijsten. Zo kunnen we gezinstaken delen, maar behoudt ieder ook overzicht over zijn of haar eigen dingen. Dat helpt enorm, zeker sinds we ouders zijn en “alles gedaan krijgen” geen realistisch uitgangspunt meer is.
Wat je beschrijft — taken zo snel mogelijk concreet plannen — doet me sterk denken aan Getting Things Done. Dat is een (inmiddels wat oudere) methode om todo-lijsten bij te houden, die vroeger zelfs heel fysiek was: met bakjes of postvakjes in huis waarin je alles tijdelijk “parkeerde”. In essentie lijkt jouw aanpak daar verrassend veel op, alleen zet jij taken direct in de agenda in plaats van op een lijst.
Het enige element dat daar voor mij nog naast bestaat, is een hele simpele inbox om gedachten even kwijt te kunnen. Bijvoorbeeld als ik in de auto zit en denk: oh ja, die moet ik nog even appen. Dan spreek ik het snel in of zet het met minimale moeite in de inbox. Doe ik dat niet, dan blijft die gedachte terugkomen en kost hij onnodig mentale ruimte. Door hem even te parkeren is mijn hoofd weer vrij, en kan ik er later bewust mee beslissen wat ik ermee doe.
Vervolgens neem je 1x per dag de inbox door en bepaal je of het relevant is en plan je het in. Of niet relevant en verwijder je het weer.
Wat ik zelf bewust heb overgenomen uit jou boek Intentioneel leven, is het wekelijkse herzien van mijn manifest en het bijhouden van een dankboek. Daar heb ik voor mezelf nog iets aan toegevoegd: elke week formuleer ik één concreet doel om die week net iets beter volgens mijn manifest te leven, en dat neem ik ook mee in mijn overzicht. Zo gebruik ik jouw methodiek en die combineer ik met de methode getting things done.
Het wekelijkse terugblikmoment van getting things done helpt me bovendien om bewuster keuzes te maken: iets uitstellen, of soms ook besluiten het simpelweg niet te doen. Ik noem dat wel eens gekscherend getting things not done.
Erg leuk om te merken hoeveel overlap er is, en hoe iedereen er toch zijn eigen draai aan geeft.
Groet,
Michael
Je hebt taken die niet specifiek gebonden zijn aan een dag of tijd. Van die taken vind ik het fijn om deze op te kunnen pakken als het de (emotionele) tijd er voor is, ik gebruik hiervoor een lijst met dit soort taken die ik kan selecteren.
Ik zie dit niet helemaal zo zitten. Ik zou niet meer zonder takenlijst kunnen en willen. Een agenda vol met 10 minuten taken lijkt me verschrikkelijk.
Ik plan wel in mijn agenda todo lijst tijd. En in todoist zet ik ‘al’ mijn taken weg op datum en tijd. Ook fijn dat todoist sen koppeling heeft met mijn agenda. Dus deels komen we overeen. Maar ik vind een todoist zoveel fijner en sneller werken voor het invoeren van taken, het koppelen aan projecten, en inplannen van tijd. Daar komt geen agenda nog overheen voor mij.
Ik ben benieuwd hoe je omgaat met belangrijke, tijdrovende taken die gedurende de week duidelijk worden, die meestal ook urgentie hebben. Ben je dan niet constant aan het schuiven? En veel tijd kwijt aan plannen en schuiven?
Werkt inderdaad super om alles meteen in je agenda te zetten. Ik ben dit gaan doen na het lezen van het boek ‘Grip’. Maar ik ben ook altijd te optimistisch over hoeveel ik kan doen in een dag, dus goede tip om aan te passen hoeveel tijd iets werkelijk gekost heeft.
Werkt dit voor jou ook in extreem drukke tijden?
Ik heb lang Paul zijn tijdsurf methode toegepast. Vooral de ‘witjes’ om te voelen waar ik aan moet starten werkt lekker. Maar wanneer ik heel druk ben grijp ik toch terug op zure to do lijstjes.
ja, juist in drukke tijden, omdat ik dan de rust heb dat ik alleen maar naar m'n agenda hoef te kijken om te weten wat er moet gebeuren (en dat kan bijvoorbeeld ook een keer 's avonds doorwerken zijn). Die overzichtelijkheid zorgt dat ik geen stress ervaar over de onduidelijkheid die bij die drukke tijden vaak hoort.
Thank you. Ik ga het maar weer eens proberen. Mocht ik deadlines missen verwijs ik mensen wel door naar jou.
Haha akkoord
Werkt inderdaad geweldig. Ik gebruik mijn todo lijst om dingen uit mijn hoofd te krijgen. Vervolgens planned mijn VA ze in mijn agenda en hoef ik alleen nog maar naar mijn agenda te kijken. Tel daar de app Huxe bij op en krijg aan het begin van de dag een overzicht van je mail, je agenda en je nieuws and you’re good to go.
To do lijstjes zijn bij mij ook altijd een verzamelbox van dingen die nog een keer moeten. Direct in de agenda inplannen doe ik ook, maar de ervaring leert dat er heel vaak dingen tussendoor komen die niet kunnen wachten. Dat maakt het dan wel lastig, zeker als je altijd overschat wat je kunt doen in een bepaalde tijd.
Precies dit. Dit jaar mee begonnen ipv altijd die lijst maar doorschuiven. Heb de to-do lijst overigens nog wel maar als 'inbox' voor wat er in m'n agenda moet.
Het resultaat is nu al veeel meer focus en minder frustratie van alle losse eindjes.
Ik gebruik bijna religieus Todoist. Alles staat erin, van werkdingen tot het huishouden. De weekmenu's, selfcare momenten en workouts. Ik weet van mezelf op welk moment van de dag ik fysiek actief of mentaal actief ben en daar zijn mijn dagen op ingericht. En als ik een taak om welke reden dan ook lang voor me uitschuif kijk ik of ik hem in verschillende hele kleine taken kan opbreken. Zo klein dat het bijna belachelijk wordt wanneer ik dat niet doe. Leuk om te lezen hoe jij werkt. Ik heb er toch weer wat interessante 'takes' uit meegenomen 😀
Om eens over na te denken: Stel dat ik super geïnteresseerd ben in je columns en graag iets van je wil leren, maar ik heb weinig geld en doe mijn boodschappen zeker niet bij AH. Wat zou de impact zijn als ik lees dat jij het heel amicaal met je buddy's hebt over de Appie?
Dan hoor ik er blijkbaar niet bij?
@Ernst-Jan, misschien kan je volgende uitdaging worden om je teksten altijd te checken op inclusiviteit?
Hi Heleen, je hoort er zeker wel bij! Leerzaam om van jou te horen dat bepaalde stijlkeuzes ervoor kunnen zorgen dat dat niet zo lijkt. Dank daarvoor.
Thnx, namens iedereen :-). Ik maakte het even persoonlijk, maar expliciete aandacht hiervoor heeft onze maatschappij zo hard nodig!