Ik heb dit gelukkig 45 jaar geleden bij mijn eerste school onderzoek al geleerd. De hele herfstvakantie niets gedaan, want ik moest leren, wat ik niet deed. Hele vakantie verlummelt. Ik leer het beste onder druk, meestal de avond van te voren dus. Vanaf die tijd werk ik zo. Niet alles kan natuurlijk zo, op de avond van te voren, maar als je bedenkt hoe lang je voor iets nodig hebt en dan begint, moet het af en dat werkt voor mij het beste.
Tijdsurfen is een fantastisch boek! Mooi dat je het aanhaalt. En mooi hoe je reflecteert op je niet-productieve ochtend en hoe je daarin ook mild kan zijn naar jezelf (althans, zo lijkt het in ieder geval). Leuk om te lezen!
De 'knagende ratten' zijn ook een fantastische metafoor. Voor wie nu denkt; huh, waar gaat dat over? Lees het boek! :D
Jouw post en ervaringen sluiten ook mooi aan bij wat Oliver Burkeman deze week in zijn nieuwsbrief schreef:
"If you’re overwhelmed by the feeling that the world is falling apart – or just overwhelmed by your to-do list, or stuck in any kind of rut – there’s a solid chance you’d benefit from reorienting your life in the direction of what you actually want to be doing with it, instead of how you think you ought to be living it.
And if your immediate response to that idea is that you’re not in a position to do what you want; or that it would be immoral even to think in such terms, at a time like this; or that I must be blinded by privilege even to suggest it… then I’m afraid it’s even more likely you could benefit from doing what you want."
Getting Things Done kent diezelfde kernfilosofie. Al jaren!
Weg met het schuldgevoel. Doen wat goed voelt (en intussen een systeem gebruiken dat je helpt om overzicht te houden en keuzes te maken).
Goed luisteren naar mn eigen stemmetje.
Ik heb dit gelukkig 45 jaar geleden bij mijn eerste school onderzoek al geleerd. De hele herfstvakantie niets gedaan, want ik moest leren, wat ik niet deed. Hele vakantie verlummelt. Ik leer het beste onder druk, meestal de avond van te voren dus. Vanaf die tijd werk ik zo. Niet alles kan natuurlijk zo, op de avond van te voren, maar als je bedenkt hoe lang je voor iets nodig hebt en dan begint, moet het af en dat werkt voor mij het beste.
Tijdsurfen is een fantastisch boek! Mooi dat je het aanhaalt. En mooi hoe je reflecteert op je niet-productieve ochtend en hoe je daarin ook mild kan zijn naar jezelf (althans, zo lijkt het in ieder geval). Leuk om te lezen!
De 'knagende ratten' zijn ook een fantastische metafoor. Voor wie nu denkt; huh, waar gaat dat over? Lees het boek! :D
Jouw post en ervaringen sluiten ook mooi aan bij wat Oliver Burkeman deze week in zijn nieuwsbrief schreef:
"If you’re overwhelmed by the feeling that the world is falling apart – or just overwhelmed by your to-do list, or stuck in any kind of rut – there’s a solid chance you’d benefit from reorienting your life in the direction of what you actually want to be doing with it, instead of how you think you ought to be living it.
And if your immediate response to that idea is that you’re not in a position to do what you want; or that it would be immoral even to think in such terms, at a time like this; or that I must be blinded by privilege even to suggest it… then I’m afraid it’s even more likely you could benefit from doing what you want."