Ik gebruik het vooral als kennisbank. Hoe snel groeit een brasem, waar wordt de meeste CO2 in opgeslagen, waar bevindt zich die biomassa (spoiler: in hout op het land). Je kunt in een paar avonden de laatste ontwikkelingen in een vakgebied in kaart brengen.
Daarnaast gebruik ik het ook wel voor lastige sociale klusjes. Zoals een in memoriam schrijven over iemand van wie je niet zoveel weet (terwijl je hem al jaren kent).
Als Gemini begint te betweteren met gemeenplaatsen (raadpleeg altijd uw huisarts) dan start ik vaak een nieuwe sessie op vanuit een andere invalshoek, om de standaard vooroordelen te ontlopen.
Ik heb geen neiging het denken uit handen te geven, daarvoor ben ik gewoon te eigenwijs. Soms controleer ik Gemini door dezelfde vragen te stellen aan chatGPT en aan Claude.
ja, 't is een heel delicate lijn waar we de hele tijd op balanceren vandaag hé. Ik ben bezig met een documentaire-podcastserie, en heb hiervoor enorm veel materiaal en interviews. Ik vind Claude fantastisch om me te helpen bij het samenvatten van de transcripties van mijn interviews, maar ook bij het structureren van al dat materiaal en het bepalen van welke info best in welke aflevering komt. Tenslotte voed ik hem per aflevering al mijn info en transcripties en vraag om een script (uiteraard met de juiste prompts en personalisatie qua stijl). Eens ik dat allemaal heb, begint het grote échte werk: alles nauwgezet overlopen, aanpassen, en een ultrapersoonlijke toets toevoegen. Deze manier van werken is voor mij een grote meerwaarde, omdat het begin altijd zo moeilijk is. Het trekt me echt op gang en geeft een kader. Top!
Dag Ernst-Jan, mijn gedachte bij het gebruik van AI is dat je onderscheidend vermogen verliest: iedereen die dezelfde toolset gebruikt kan hetzelfde als jij. Ook in cognitieve zin dus. Ik geloof / hoop inderdaad dat uniciteit / persoonlijkheid over een paar jaar hoog op de waardeladder zal komen te staan. Authenticiteit. Dat vraagt om alternatieve persoonlijke ‘leerroutes’ waar geen AI bij te pas komt. Dat kost inspanning en energie, maar brengt ook plezier en inspiratie, denk ik. Waar AI ‘gemak’ brengt, brengt het ook weinig diepgang.
Mijn manier van schrijven is gericht op vrije associatie. Alles kan een trigger zijn. Een woord. Een gebeurtenis. Een citaat. Ai helpt vooral bij het leveren van triggers. Daarna doet mijn stuiterballenbrein de rest. Van al de input die uit Ai komt, gebruik ik misschien 1%. Maar het zorgt wel voor een makkelijke brainstorm.
Ik vind de LLMs ook een geweldige toevoeging voor feedback. Ik heb dan ook een project aangemaakt waarbij ik mijn eigen teksten door Claude kan laten beoordelen. De criteria komen uit tientallen jaren ervaring, workshops, best-practises en de best beoordeelde teksten die ik schreef in het pre-LLM tijdperk. Alsof een ervaren eindredacteur je stuk nakijkt. En natuurlijk neem ik de feedback niet klakkeloos over maar neem ik het als overweging mee. Ik blijf altijd zelf nadenken of ik het ermee eens ben.
Ik discusieer met Claude alsof het iemand is met tegengestelde meningen. Ik heb natuurlijk in de instructies gezet dat hij mij op inhoud en met steekhoudende argumenten moet/mag tegenspreken. Hij mag alleen wetenschappelijke, journalistieke en/of gerenommeerde bronnen gebruiken (CBS bijvoorbeeld). En ik ga vaak uit van een ‘proof me wrong’ statement. Daarnaast brainstorm ik met Claude in de zin van; ik moet dit probleem oplossen en heb al 3 mogelijke oplossingen bedacht. Geef me er nog 3 met de redenen waarom dat goede oplossingen zijn. Vaak volgt daar dan ook weer een discussie uit waarom ik zijn opties niet goed vind. Zo scherp ik mijn ideeën aan.
Ik merk dat ik op n bepaalde manier gedisciplineerder werk doordat veel drempels verlaagd zijn én de meerwaarde groter is. Als er geen notities zijn van een gesprek kan ik met whispr flow snel wat losse flarden benoemen en dat gebruiken om toch wat notities te hebben. Het heeft extra meerwaarde omdat ik t niet alleen wil onthouden (en hopelijk belangrijke dingen beter onthoud door ze te herhalen) maar ze zo ook letterlijk in de context van Claude kan stoppen.
Over t zelf blijven denken; het lijkt wel dat door die toch onnatuurlijke interacties die natuurlijk voelen niet alleen AI kan hallucineren, maar ik ook. Dan word ik enthousiast van n stuk tekst dat na n nachtje slapen echt niet leesbaar blijkt te zijn.
Mooie adviezen/inzichten. Voor mij is ‘schrijven’ soms ook productie: een handleiding, uitleg of een samenvatting. Dat kan AI en daarvoor is vaak 20-80 prima.
Glued to command enter
Ik gebruik het vooral als kennisbank. Hoe snel groeit een brasem, waar wordt de meeste CO2 in opgeslagen, waar bevindt zich die biomassa (spoiler: in hout op het land). Je kunt in een paar avonden de laatste ontwikkelingen in een vakgebied in kaart brengen.
Daarnaast gebruik ik het ook wel voor lastige sociale klusjes. Zoals een in memoriam schrijven over iemand van wie je niet zoveel weet (terwijl je hem al jaren kent).
Als Gemini begint te betweteren met gemeenplaatsen (raadpleeg altijd uw huisarts) dan start ik vaak een nieuwe sessie op vanuit een andere invalshoek, om de standaard vooroordelen te ontlopen.
Ik heb geen neiging het denken uit handen te geven, daarvoor ben ik gewoon te eigenwijs. Soms controleer ik Gemini door dezelfde vragen te stellen aan chatGPT en aan Claude.
ja, 't is een heel delicate lijn waar we de hele tijd op balanceren vandaag hé. Ik ben bezig met een documentaire-podcastserie, en heb hiervoor enorm veel materiaal en interviews. Ik vind Claude fantastisch om me te helpen bij het samenvatten van de transcripties van mijn interviews, maar ook bij het structureren van al dat materiaal en het bepalen van welke info best in welke aflevering komt. Tenslotte voed ik hem per aflevering al mijn info en transcripties en vraag om een script (uiteraard met de juiste prompts en personalisatie qua stijl). Eens ik dat allemaal heb, begint het grote échte werk: alles nauwgezet overlopen, aanpassen, en een ultrapersoonlijke toets toevoegen. Deze manier van werken is voor mij een grote meerwaarde, omdat het begin altijd zo moeilijk is. Het trekt me echt op gang en geeft een kader. Top!
Dag Ernst-Jan, mijn gedachte bij het gebruik van AI is dat je onderscheidend vermogen verliest: iedereen die dezelfde toolset gebruikt kan hetzelfde als jij. Ook in cognitieve zin dus. Ik geloof / hoop inderdaad dat uniciteit / persoonlijkheid over een paar jaar hoog op de waardeladder zal komen te staan. Authenticiteit. Dat vraagt om alternatieve persoonlijke ‘leerroutes’ waar geen AI bij te pas komt. Dat kost inspanning en energie, maar brengt ook plezier en inspiratie, denk ik. Waar AI ‘gemak’ brengt, brengt het ook weinig diepgang.
Interessante gedachte, ik stuur je n linkedIn verzoek om verder van gedachten te wisselen
Mijn manier van schrijven is gericht op vrije associatie. Alles kan een trigger zijn. Een woord. Een gebeurtenis. Een citaat. Ai helpt vooral bij het leveren van triggers. Daarna doet mijn stuiterballenbrein de rest. Van al de input die uit Ai komt, gebruik ik misschien 1%. Maar het zorgt wel voor een makkelijke brainstorm.
Ik vind de LLMs ook een geweldige toevoeging voor feedback. Ik heb dan ook een project aangemaakt waarbij ik mijn eigen teksten door Claude kan laten beoordelen. De criteria komen uit tientallen jaren ervaring, workshops, best-practises en de best beoordeelde teksten die ik schreef in het pre-LLM tijdperk. Alsof een ervaren eindredacteur je stuk nakijkt. En natuurlijk neem ik de feedback niet klakkeloos over maar neem ik het als overweging mee. Ik blijf altijd zelf nadenken of ik het ermee eens ben.
Ik discusieer met Claude alsof het iemand is met tegengestelde meningen. Ik heb natuurlijk in de instructies gezet dat hij mij op inhoud en met steekhoudende argumenten moet/mag tegenspreken. Hij mag alleen wetenschappelijke, journalistieke en/of gerenommeerde bronnen gebruiken (CBS bijvoorbeeld). En ik ga vaak uit van een ‘proof me wrong’ statement. Daarnaast brainstorm ik met Claude in de zin van; ik moet dit probleem oplossen en heb al 3 mogelijke oplossingen bedacht. Geef me er nog 3 met de redenen waarom dat goede oplossingen zijn. Vaak volgt daar dan ook weer een discussie uit waarom ik zijn opties niet goed vind. Zo scherp ik mijn ideeën aan.
Ik herken dit niet. Het klinkt ook niet zo aantrekkelijk eerlijk gezegd.
Ik heb geen standaard dingen te doen dus ik zou niet weten wat ik aan een agent zou willen vragen.,
Ik gebruik AI vooral om te leren, de hele dag door en ben daar erg blij mee. Bijv als coach om iets te programmeren of technologie dieper te snappen.
Spot on
Nav inzicht 11
Ik merk dat ik op n bepaalde manier gedisciplineerder werk doordat veel drempels verlaagd zijn én de meerwaarde groter is. Als er geen notities zijn van een gesprek kan ik met whispr flow snel wat losse flarden benoemen en dat gebruiken om toch wat notities te hebben. Het heeft extra meerwaarde omdat ik t niet alleen wil onthouden (en hopelijk belangrijke dingen beter onthoud door ze te herhalen) maar ze zo ook letterlijk in de context van Claude kan stoppen.
Over t zelf blijven denken; het lijkt wel dat door die toch onnatuurlijke interacties die natuurlijk voelen niet alleen AI kan hallucineren, maar ik ook. Dan word ik enthousiast van n stuk tekst dat na n nachtje slapen echt niet leesbaar blijkt te zijn.
Bedankt weer! Ik snapte punt 12 niet helemaal. Zou je die misschien nog een beetje meer kunnen uitleggen?
Same, klinkt ergens nl als een goede tip!
Mooie adviezen/inzichten. Voor mij is ‘schrijven’ soms ook productie: een handleiding, uitleg of een samenvatting. Dat kan AI en daarvoor is vaak 20-80 prima.
Spreken vind ik ook een erg goede toevoeging. In de wekelijkse reflectie laat in Claude dagnotities doorlezen en daar gebruik ik nu ook een soort Pennebaker-scan voor. Kan een interessante toevoeging zijn om onbewust taalgebruik geduid te zien: https://cssh.northeastern.edu/pandemic-teaching-initiative/wp-content/uploads/sites/43/2020/10/Pennebaker-Expressive-Writing-in-Psychological-Science.pdf