Zo laat je het leven langzamer gaan (volgens een neuropsycholoog)

Zorg ervoor dat je hoofdstukken in je leven creëert

Het is eventjes geleden dat ik je een brief over intentioneel leven stuurde. Dat komt omdat ik nu al een paar maanden aan een Groot Nieuw Project werk. Binnenkort vertel ik er meer over, maar het is iets in de categorie van ‘daar ben ik wel even vijf jaar zoet mee’.

Ik had - vier jaar na mijn vertrek als directeur bij De Correspondent - zin in een project waar ik mijn ziel en zaligheid in kan steken. Als ik aan iets werk waar ik in geloof, is het alsof ik de volumeknop van statusruis naar beneden draai. Opeens ben ik niet meer bezig met mijn ‘zichtbaarheid’ of andermans hoogtepunten op Insta. Ik ervaar, zoals de Amerikanen dat zeggen, purpose.

Dat is al fijn, natuurlijk, maar een Project als dit doet nog iets anders: het vormt een hoofdstuk in je leven.

Net als het krijgen van een kind, een verhuizing, carrièreshift, emigratie of wereldreis: je creëert een markeerpunt in je bestaan. Ik woonde een tijdje met mijn gezin in Brooklyn, en heel lang spraken mijn gezinsgenoten en ik over de tijd voor en na New York.

Ik vind het een vorm van levenskunst om zulke avonturen aan te gaan. Om je naïviteit te cultiveren en iets te doen waarvan je niet zeker weet of het je gaat lukken. Het is de beste remedie tegen de voorbijvliegende decennia waar oudere mensen ons soms voor waarschuwen. ‘Drie keer knipperen en je bent zeventig, jongen’. Ja, als je jezelf niet met de regelmaat van een decennium tot het uiterste uitdaagt, klopt dat inderdaad.

Maar door nieuwe dingen te beleven, door nieuwe vaardigheden te ontdekken, lijkt het leven een stukje langzamer te gaan. Neuropsycholoog Judith Schomaker legde me dat uit toen ik haar erover belde:

“Nieuwe ervaringen en vaardigheden zorgen voor onderscheidende herinneringen die je gewoon beter onthoudt. Je zorgt op die manier voor ankerpunten in je levensgeschiedenis.”

Voor mij is dat de ultieme vorm van rijkdom.