Geen focus zonder pen en papier (zeker nu)
Waarom Akwasi altijd een notitieboekje bij zich heeft, en wat jij daaraan hebt
Akwasi is veel. Rapper, performer, directeur, label-eigenaar, workshopmaster, acteur (in films, series en het theater), presentator, gespreksleider, scenarist, stemacteur, dichter, schrijver én omroepbaas.
Dat kwam op mij versnipperd over, maar ondanks al deze rollen heeft Akwasi een helder beeld van zijn focus.
‘Focus begint met pen en papier,’ vertelde Akwasi me, ‘alle titels die je noemt hebben te maken met schrijven.’ Die handeling is voor hem de bron van alles. ‘Mijn werk is een schrijffontein, daar begint het.’
Terwijl Akwasi me hierover praatte, lag er een notitieboekje naast hem op tafel. ‘Ik loop altijd met een boekje rond. De inspiratie is er altijd en overal, maar als je het niet opschrijft, dan bestaat het niet.’
Waarom papier zo belangrijk is
Aantekeningen maken, gedachten vastleggen: op papier voelt dat volgens Akwasi anders dan in een notitie-app op je telefoon. ‘In een boekje schrijf je ook echt, dan voel je het en wordt het tastbaar.’ Ook formuleert hij zorgvuldiger op papier, want je kunt niet zo snel backspacen.
Akwasi ontdekte de kracht van schrijven op zijn veertiende. Het waren de beginjaren van het nieuwe millennium, de tijd van voor Facebook, Twitter en andere sociale media, waarin online discussies plaatsvonden op internetfora. In een van die discussies schreef hij: ‘De lekkernij negerzoen kan voor mensen discriminerend zijn.’
‘Eigenlijk een heel lief en onbevangen zinnetje, maar ik werd meteen uitgescholden. Toen ik mezelf wilde verdedigen, kreeg ik een ban en mocht ik niet meer op die site komen. Daar werd ik zo boos om. Ik weet nog dat ik beneden was in mijn ouderlijk huis en dacht: hé, ik ga hierover schrijven. Ik had nog nooit geschreven, maar wilde mijn frustraties even uiten met pen en papier.’
De tekst groeide uit tot de monoloog Negerzoenen, blanke vla en jodenkoeken, waarmee hij als beginnend artiest door het land toerde.
Schrijven om in actie te komen
Voor Akwasi is schrijven geen theoretische bezigheid, maar leiden zijn neergeschreven gedachten vaker wel dan niet tot actie, plannen en verandering. Zijn Omroep ZWART begon als een manifest voor meer inclusie in de media. Het scherpt zijn gedachten: ‘Als wat ik geschreven heb niet voelt als mijn geesteskind, dan heeft het niet genoeg focus’.
Schrijven is zelfs een noodzakelijke handeling geworden: ‘Als ik schrijf, dan voel ik iets in mijn lichaam. Soms kan het bijna orgastisch zijn als ik lang niet heb geschreven.’
Zeker in tijden van AI
Wat Akwasi omschrijft, herken ik ook uit eigen leven. Daarnaast merk ik dat ik in tijden van AI steeds vaker naar papier grijp om mijn concentratie te vinden. In dit fragment uit mijn gesprek met Rick Pastoor vertel ik er meer over:
Deze editie is gebaseerd op een hoofdstuk uit mijn boek Dagelijkse Rituelen. Daarin documenteer ik samen met Mason Currey routines, gewoonten en obsessies van bekende creatieven, ondernemers en makers. Laat je inspireren door hun dagelijkse gewoonten en ontdek hoe jij ze kunt toepassen in je eigen leven. Bekijk het boek.